..:::وبلاگ تخصصی آموزش ودانلود نرم افزار:::..
آموزش و راه کارهای کامپیوتر -مقاله کامپیوتر-قالب -ویندوز XP- ویستا -رمز

منوی کاربری

وبلاگ را صفحه ی خانگی خود کنید ارسال ایمیل برای مدیر وبلاگ اضافه کردن به علاقمندی ها


پیغام مدیر :

بازدیدکننده ی عزیز ورود شما را خوش آمد می گویم . امیدوارم مطالب این وبلاگ مورد استفاده ی شما قرار گیرد و لحظات خوشی را در این وبلاگ سپری کنید . نقطه نظرات خود را برای بهبود وبلاگ مطرح نمایید .

خبرنامه





لوگو

©Copyright


Copyright © 2003-2010
Ali Faryabi


All rights reserved

www.alisalar.blogsky.com


آرشیو

مشاهده آرشیو


[خوش آمدید]

چهارشنبه 28 شهریور‌ماه سال 1386
اترنت ده گیگابایتی‌ روی کابل مسی -استاندارد10GBase-T کابل رده 6A
اترنت ده گیگابایتی‌ روی کابل مسی - استاندارد10GBase-T کابل رده 6A را وارد بازار می‌کند

 
اشاره :

تا چندی پیش، بحث استفاده از اترنت گیگابیت در رایانه‌های خانگی داغ بود. این فناوری پر سرعت، بازار را به سوی استفاده از کابل‌های رده 5e و 6 سوق داد. کارت‌های واسط شبکه سه سرعتی 1000.100.10 به مدیران شبکه امکان داد سرمایه‌گذاری موجود خود را تنظیم کنند. با کاهش قیمت این کارت‌ها، استفاده از اترنت گیگابیت به سرعت رو به افزایش گذاشت. در سرعت‌های گیگابیت و بالاتر، از ظرفیت کابل‌های رده 5e به طور کامل استفاده شد و زمان آن فرا رسید که رده جدیدی از کابل‌ها معرفی شوند: کابل‌های رده 6. این کابل‌ها مشخصاتی داشتند که کاربران را از یک ارتباط قدرتمند و قابل اطمینان در سرعت گیگابیت مطمئن می‌کرد. با حرکت پرشتاب بازار به سمت این فناوری پیشرفته‌تر، 10Gbit/sec روی کابل مسی، به چالشی اساسی برای توسعه‌دهندگان چنین شبکه‌ها و کابل‌هایی تبدیل شد. امروزه استاندارد چنین کابل‌هایی در مشخصه IEEE 802.3an 10GBase-T آمده است.


منبع: Cabling Installation&Maintenace

توافق بر سر 10GBase-T و ارائه دیگر استانداردهای جدیدِ پس از آن، حرکت به سوی اترنت بسیار قابل اطمینان
10GB را، همانند حرکت به سوی اترنت گیگابیت در طول چند سال گذشته، شتاب بسیاری بخشید.
در استاندارد جدید پهنای باند کانال‌ها دو برابر کابل‌های رده 6 و پنج برابر کابل‌های رده 5e در نظر گرفته شده است تا صوت، صدا و تصویر بتوانند طول صد متری کابل را با کیفیت بالا طی کنند.
 
به منظور اطمینان از پشتیبانی مشخصه‌ کابل از 10GBase-T، استاندارد در حال تدوین کابل‌های رده 6A /کلاس EA  شرایط را بالاتر از شرایط مورد نیاز IEEE برده است. استانداردهای جدید، مدیران شبکه را از سرمایه‌گذاری روی این فناوری که دارای عملکرد بسیار بالا و قابل قبولی است، مطمئن می‌کنند.

استاندارد 10GbEبه بیان ساده‌
توسعه اولیه استاندارد اترنت 10Gbit توسط کمیته IEEE 802.3ae  و عمدتاً بر اساس فناوری فیبر نوری بود. چهار فرستنده/گیرنده نوری انتخاب شدند: 10GBase-LR در باند 1310nm برای فیبر تک مد، 10GBase-ER در باند 1550nm و برای فیبر تک مد، 10Base-SR در باند 850nm برای فیبر چند مد بهینه شده با لیزر(که در استاندارد بین‌المللی به نام فیبر OM3 خوانده می‌شود)؛ و 10GBase-LX4 برای مالتی‌پلکس تقسیم طول موج گسترده ‌(WWDM) برای فیبرهای چند مدی و تک مدی که از قبل نصب شده‌اند.

فناوری اترنت 10Gbitهمچنان در حال تکامل است و به صورت گسترده‌ای در بازار رو به رشد رایانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. سرورهای blade، شبکه سوییچ شرکت‌ها، سرویس‌دهنده‌های ویدیویی و کاربردهایی از این قبیل می‌توانند از سرعت ذخیره‌سازی، سیستم پشتیبانی، کنفرانس از راه دور و سیستم‌های نجات 10GbE بهره ببرند. پیشرفت‌های علمی صورت گرفته جذابیت‌های لازم را از نظر تراکم بالاتر، توان مصرفی کمتر و قیمت مناسب‌تر برای مشتریان فراهم نموده است. پذیرش 10GBase-T در بازار، زمینه را برای رشد و توسعه بیشتر این استاندارد باز می‌کند.


توسعه استاندارد سرعت بالا

البته استاندارد منتشر شده 10GBase-T شرایط لازم را برای انتقال سیگنال بیان کرده است، اما در زمینه کابل‌های ارتباطی همچنان مشکلاتی وجود دارد. از آنجا که شرایط معین شده در استاندارد 10GBase-T بالاتر از کابل‌های رده 6/کلاس E است، 10GBase-T با استفاده از کابل‌های UDP مذکور تنها می‌تواند محدوده اندکی را پوشش دهد.

مؤسسات استاندارد کابل در حال تدوین مستنداتی در مورد کابل‌های نصب شده رده 6/کلاس E یا کابل‌های بهتر از آن (TSB-155 به وسیله EIA/TIA و TR24750 به‌ وسیله ISO/IEC) هستند تا با کمک آن‌ها بتوان راهکارهایی برای پشتیبانی بهتر از 10GBase-T یافت. این راهکارها ایده‌های مختلفی را دربرمی‌گیرد؛ از دسته ‌نکردن کابل‌ها با هم گرفته تا جایگزینی قطعات مختلف به منظور به حداقل رساندن هم‌شنوایی کانال‌های مجاور و ارتقای عملکرد فرکانس بالا.

حداکثر فاصله را می‌توان در برخی موارد به 37 متر و شاید کمتر رساند. مؤسسات استانداردسازی با در نظر گرفتن این محدودیت‌ها، به سرعت به توسعه مشخصه جدیدی برای رده/ 6A کلاس EA پرداختند تا بتواند ارسال در فاصله‌های صد متری را تضمین کند.

استاندارد 10GBase-T تا پیش از این به مشخصه کانال رده /6A کلاس EA اطلاق می‌شد. از آنجا که این استاندارد مراحل نهایی خود را طی کرده است، بعید به نظر می‌رسد در مشخصه آن تغییرات بیشتری اعمال شود (در پایان سال 2007 منتظر انتشار این استاندارد باشید). به موازات اعلام اتمام استاندارد IEEE 10GBase-T و ورود قریب الوقوع استاندارد رده 6A /کلاس EA، کاربران نهایی اطمینان دارند تأسیسات دارای کابل کلاس EA استاندارد شبکه‌بندی خود را نیز نهایی کرده اند و می‌توانند از مزایای آن بهره کامل ببرند.

رده‌های کابلی شرایط حداقلی را برای استفاده در شبکه‌های LAN بیان می‌کنند، در حالی که رده /6A کلاس EA  حداقل استاندارد را برای استفاده در بازارهای تجاری معرفی می‌نماید و از این رو از سطح استاندارد بالاتری برخوردار است. امروزه ترافیک شبکه‌ها به خاطر ارسال نامه‌های الکترونیکی‌ای که دارای الصاق‌های سنگین‌تر و برنامه‌های پیچیده‌تر هستند و تعداد آن‌ها نیز نسبت به گذشته بسیار بیشتر شده، بالا رفته است. علاوه بر این، محیط‌های جدید چندرسانه‌ای با جریان ویدیویی خود، شبکه‌های نسل قدیم را از نفس انداخته‌اند.

امروزه شرکت‌ها علاقمندند از پهنای باند بیشتری برخوردار باشند؛ زیرا در آینده‌ای نه چندان دور، حجم ارسال نامه و اطلاعات، بسیار بیشتر از امروز خواهد بود. همچنین لازم است بهره‌وری شبکه ارتقا یابد. به این معنی که اطلاعات به درستی و آن هم تنها یک بار فرستاده شوند. در شرایطی که شبکه برخی شرکت‌ها باید 24 ساعته و هفت روز هفته سرویس دهی کند، اطمینان از عملکرد بهتر رده 6/ کلاس EA باعث آرامش خاطر صاحبان چنین شبکه‌هایی است.

نگاه به جلو
تحلیلگران صنعتی پیش‌بینی می‌کنند بازار شبکه‌های گیگا، پنج تا ده سال دیگر همچنان فعال خواهد بود. در اترنت گیگابیت نیز دیدیم که نبودِ استاندارد IEEE، مانع پذیرش انواع جدید کابل در بازار شد. از این رو معرفی استاندارد IEEE 802.3an 10GBase-T اطمینانی را برای شرکت‌ها به وجود آورد تا با خاطری آسوده کابل‌های رده 5 و6e  را با کابل‌های سازگار با کلاس EA جایگزین کنند.

رده /6A کلاس EA با ارتقای مشخصه کابل، با توجه به پذیرش IEEE 802.3an، راه را برای گسترش ارتباط
10GbEبه میزان زیادی هموار کرد. به نظر می‌رسد اکنون زمان مناسبی برای ارتقای قابلیت‌های بلندمدت شبکه شما باشد. اطمینان دارم که مدت زیادی طول نخواهد کشید که این سرعت نیز از نظر کاربران عادی می‌شود؛ زیرا نیاز به پهنای باند بیشتر هر روز افزایش می‌یابد و قیمت کارت‌های واسط آن کم و کمتر می‌شود. شاید زمان تحقق این پیش‌بینی فردا نباشد، اما مطمئناً در طول مدتی که شبکه شما کار می‌کند، این اتفاق خواهد افتاد.

کاربران نهایی می‌دانند که کابل‌ها استانداردهای مختلفی دارند و هر یک نیز از حدی از کارایی برخوردارند. مطمئناً فروشندگان خواهند گفت: <کابل ما استاندارد است> و مشتری باید به سرعت بپرسد: <کدام استاندارد؟> تا پاسخ خود را به صورت کامل دریافت کنند. پیشنهاد ساده و روشن من، مراجعه به مشخصه فعلی ISO/IEC کلاسEA است؛ زیرا استاندارد آن قوی‌تر از بقیه است و با مشخصه‌های بین‌المللی نیز هماهنگی دارد.

هر نوع پیش‌بینی درباره نیاز آینده به پهنای باند همان‌قدر صحیح است که پیش بینی بیل گیتس درباره میزان نیاز به. RAM او سال‌ها پیش گفته بود: <64K RAM نیاز همه را برآورده می‌کند.> تنها چیزی که درباره ده تا بیست  سال آینده می‌توان گفت آن است که ساختار سیستم کابلی، پی‌سی و فناوری شبکه به طور کامل متحول خواهد شد.

تداوم رشد و توسعه رایانه‌ها براساس قانون مور، (که گفته بود ظرفیت پردازنده‌ها هر هیجده ماه دو برابر می‌شود که معادل قرار گرفتن یک صفر در جلوی عدد ظرفیت در هر پنج سال است)، در کنار پیاده‌سازی فناوری جدید باس، ظرفیت ذخیره‌سازی بالاتر و تراشه‌هایی با سرعت دسترسی بیشتر، راه را برای افزایش پهنای باند هموار کرده است.

مسلماً کاربردهای زیادی وجود دارد که پهنای‌باند بالایی می‌طلبد (مانند نمایش‌های سه بعدی و ویدیو با کیفیت بالا)، اما استفاده از پهنای باند بالا تنها این کاربردها را شامل نمی‌شود. هنگامی که ترافیک شبکه به دلیل انتقال فایل، الصاقات نامه‌های الکترونیکی، جریان پیوسته ویدیویی، پیغام‌های یکپارچه و دیگر برنامه‌های کاربردی معمول به اوج خود برسد و ظرفیت شبکه‌های LAN را تحت فشار قرار دهد، جذابیت شبکه‌های 10Gbبیشتر خود را نشان خواهد داد.

شبکه‌های یک و 10Gb قبلاً هم در شرکت‌هایی که با انتقال حجم عظیمی از تصاویر، ویدیو و ذخیره‌سازی و پیاده‌سازی داده در حجم‌های بالا سروکار داشتند پیاده شده است، اما تاکنون قیمت کارت‌های واسط آن بیش از توان پرداختی عموم مردم بوده است. با این همه روند کاهشی قیمت این کارت‌ها و گسترش پیاده‌سازی کابل‌های رده /6E کلاس EA و معرفی الکترونیک 10GBase-T امید را برای فراگیرشدن استفاده از ادوات الکترونیکی 10GbE  افزایش داده و راه را برای افزایش پهنای باند در دسترس بیشتر کرده است.

میزان نیاز به پهنای باند یا کاربردهای مبتنی بر شبکه در پنج سال آینده غیرقابل پیش‌بینی است. این موضوع بحث‌های فراوانی را درباره نوع کابل‌هایی که باید مورد استفاده قرار گیرد، به‌ وجود آورده است. کابل‌های رده /6E  کلاس EA نه تنها از نظر اقتصادی به صرفه هستند، بلکه بهبود بسیار زیادی را در بهره‌وری کاربردهای امروزی به ‌وجود خواهند آورد. 

شک و شبهه‌هایی که امروزه درباره پیاده‌سازی کابل‌های رده /6E کلاس EA وجود دارد، تشابهاتی با بحث‌های ده سال گذشته درباره پیاده‌سازی کابل‌های5e  دارد. در آن زمان نیز برخی کارشناسان ظرفیت این رده کابل‌ها را بیش از نیاز عموم پیش بینی می‌کردند. در حالی که امروزه فناوری‌های موجود ظرفیت قابل استفاده از کابل‌های 5e و 6  را به انتهای خود رسانده‌اند و برای ارتقای کارایی باید به سراغ کابل‌های رده /6E کلاس EA رفت.

تاریخ، تکرار می‌شود. آیا شما هم از اترنت 10Gigabit در منزل خود استفاده خواهید کرد؟ زمان به این سؤال پاسخ خواهد داد. بنابراین اگر خود را کابل ضعیف‌تر محدود کنید، ممکن است در آینده مجبور به پرداخت هزینه بالاتری شوید.

نقش آزمایشگاه Systimax در ایجاد استانداردها
آزمایشگاه Systimax تجهیزاتی برای نهایی کردن استاندارد IEEE و نیز پیشنهاداتی برای استاندارد TIA/EIA وISO/IEC در اختیار دارد. در طول یک دهه، تیم تحقیق و توسعه Systimax محصولات و روش‌های فراوانی را توسعه داده است که منجر به استانداردهای جدید برای کابل‌ها شده است.

کابل‌های رده /6A کلاس EA ،GigaSpeed x10D نتیجه آن چیزی است که تأثیر آزمایشگاه Systimax خوانده می‌شود. مهندسان و طراحان این آزمایشگاه با استفاده از ابزارهای طراحی اولویتی مانند نرم‌افزار مدل modal decompose، از روش‌های top-down برای طراحی کانال‌های کابل LAN استفاده می‌کنند. هر بخش کابل برای کار تحت شرایط عادی و پیک بهینه می‌شود.

دانشمندان و مهندسان Systimax در تمام مؤسسات استاندارسازی مهم دنیا بسیار فعالند و در توسعه استانداردهای جدید نیز نقش بسیارمهمی دارند. هدایت فنی این شرکت استانداردهای کابل‌کشی را بهبود زیادی بخشیده و از طریق معماری شبکه مبتنی بر استاندارد، مزایای زیادی را در اختیار شرکت‌ها و صنایع مختلف قرار داده است.

استاندارد کابل‌ها هر چند هم که ارتقا یابد، بیانگر حداقل‌ها است. شرکت‌ها برای تضمین موفقیت خود در آینده‌ای نه چندان مطمئن، باید با ارتقای کیفیت، حاشیه اطمینانی را در عملیات خود در نظر داشته باشند.


شنبه 24 شهریور‌ماه سال 1386
در ویندوز XP سرعت دانلود اینترنت را افزایش دهید
 

 
اشاره :

شایع است که ویندوز اکس‌پی بخشی از پهنای باند اتصال به اینترنت شما را برای خودش می‌گیرد، تقریباً چیزی حدود بیست درصد آن! به همین دلیل احتمالاً برخی اوقات وقتی با ویندوز اکس‌پی به اینترنت وصل می‌شوید، احساس می‌کنید که سرعت اتصالتان‌چندان که باید، نیست. در این قسمت از آموزش ترفند‌های ویندوز به شما می‌گوییم که چطور این پهنای باند را از ویندوز اکس‌پی، پس بگیرید و سرعت‌ خود را افزایش دهید. البته توجه داشته باشید که این ترفند تنها روی ویندوز اکس‌پی نسخه حرفه‌ای یا Professional کار می‌کند (یعنی بخش عمده‌ای از ویندوز‌های موجود در بازار). بنابراین اگر ویندوز‌تان نسخه Home Edition است (یعنی از همان نسخه‌های رایگان اصلی که روی نوت‌بوک‌های ارزان قیمت ارائه می‌شود)، نمی‌توانید از آن استفاده کنید. روش انجام کار به این شکل است:


1. روی دکمه Start در پایین پنجره ویندوز کلیک‌نمایید‌ و گزینه Run را اجرا کنید.

2. در پنجره ظاهر شده، عبارت gpedit.msc را تایپ کنید و دکمه Enter را بزنید.

3. پنجره‌ای باز می‌شود که Group Policy نام دارد و دارای دو پانل جداگانه است. در پانل سمت چپ، روی علامت به اضافهِ کنار Administrative Templates کلیک کنید.

4. در شاخه‌ باز شده، زیرشاخه Network و سپس QoS Packet Scheduler را باز کنید.

5. در پانل سمت راست روی گزینه Limit reservable bandwidth دوبار کلیک کنید. پنجره‌ای باز می‌شود که همین نام را دارد. گزینه "not configured" را به "Enabled" و مقدار Bandwidth Limit را از بیست  به صفر درصد تغییر دهید. مثل شکل مقابل.

6. حالا OK کنید و از پنجره‌ها خارج شوید و ویندوز‌تان را ریستارت کنید.

این‌طور به نظر می‌آید که ویندوز اکس‌پی از این بیست درصد پهنای باند شما استفاده می‌کند. حال چه بخواهید از قابلیت QoS (کیفیت سرویس‌دهی) که به صورت پیش‌فرض فعال است، استفاده کنید یا خیر فرقی نمی‌کند.

البته به خاطر داشته باشید که دلایل دیگری هم ممکن است موجب کاهش سرعت دانلود شما از اینترنت شود که از معمول‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر  اشاره کرد:

1. سرعتی که روی کارت اینترنت شما نوشته شده است (همان 56K) یا سرعتی که در لحظه اتصال به اینترنت به عنوان سرعت اتصال شما نمایش داده می‌شود (مثلاً 48K یا اگر خط‌شما  نویز داشته باشد 28K یا 32K در حقیقت، حداکثر سرعتی است که خط شما توانایی رد و بدل کردن اطلاعات را درآن سرعت دارد و اصلاً به این معنی نیست که می‌توانید با همان سرعت دانلود کنید. در حقیقت شرکت اینترنتی شما تضمین می‌کند که اگر همه چیز کاملاً روبه‌راه باشد (که هرگز نیست)، شما در بهترین شرایط به این سرعت خواهید رسید.

2. ترافیک شدید روی خطوط سرویس‌دهنده اینترنتی شما (خصوصاً شرکت‌هایی که به کاربران زیادی سرویس می‌دهند)، موجب افت سرعت می‌شود.

3. ترافیک شدید روی سروری که در حال دانلود از روی آن هستید (مثلاً وقتی در حال دانلود یک فایل از سایت‌هایی نظیر Rapidshare یا Download.com هستید) هم سرعت را کم می‌کند.

4. محدودیت سرعت روی سروری که از آن دانلود می‌کنید هم یک عامل تعیین‌کننده است. مثلاً اگر سرور مذکور حداکثر سرعت دانلود را دو‌مگابایت در ثانیه تعیین کرده باشد، شما با سریع‌ترین ارتباط اینترنتی هم نمی‌توانید سریع‌تر از این، فایل‌هایتان را دانلود کنید.

5. دوری و نزدیکی مرکزی که شما در حال دانلود فایل از روی آن هستید، هم مهم است. مثلاً شما که نمی‌توانید از شرق تهران به یک مرکز در غرب تهران وصل شوید و انتظار داشته باشید که سرعت شما همان باشد که روی کارت اینترنتتان نوشته شده است.

6. گاهی هم ارتباط اینترنتی شما بین چند کامپیوتر دیگر در یک شبکه به اشتراک گذاشته شده است  و سرعت شما شدیداً کاهش می‌یابد. مثل برخی از کافی‌نت‌ها که ادعا می‌کنند سرعت اتصالشان مثلاً یک مگابایت است، اما آن را بین بیست کامپیوتر به اشتراک می‌گذارند که برای هرکامپیوتر پنجاه  کیلوبایت می‌شود، یعنی تقریباً همان سرعتی که اینترنت خانگیتان هم دارد.

7. دانلود فایل‌های سنگین با برنامه‌های دانلودر یا برنامه‌های P2P که امکان برقراری چند اتصال همزمان با سرور میزبان آن فایل را دارند، می‌تواند به شدت سرعت اینترنت را کاهش دهد. دقیقاً به همین دلیل است که کافی‌نت‌ها چنین برنامه‌هایی را روی کامپیوتر‌هایشان نصب نمی‌کنند. کافی‌است چند نفر با این برنامه‌ها شروع به دانلود کنند تا ارتباط دیگران تقریباً قطع شود.

8. همین دیگر. بقیه‌اش هم به راستگویی شرکت فروشنده خدمات و میزان نویز خط تلفنتان بستگی دارد!


سه‌شنبه 20 شهریور‌ماه سال 1386
آموزش نحوه پیکربندی Router های Cisco و دستورات

 
با توجه به نیازهای دوستان تصمیم به ایجاد این تاپیک گرفتم که میتونه هر چند مختصر شما را در امتحانات
CCNA یاری کند با آرزوی موفقیت برای شما دوستان گرامی .

قسمت نخست آشنایی با انواع اتصالات
LAN در روترهای سیسکو
1- پورت
Ethernet که درگاه آن از نوع RJ-45 بوده و با استفاده از کابل RJ-46 میتوان به Hub و یا Switch متصل شد.
2- درگاه
T1/E1 WAN که درگاه آن از نوع RJ-48C/CA81A بوده و با استفاده از کابل rollover میتوان با شبکه های E1 و یا T1 ارتباط برقرار کرد.
3- درگاه
Consol که درگاه آن 8 پینی است و که با استفاده از کابل rollover میتوان با پورت سریال کامپیوتر ارتباط برقرار کرد.
4- درگاه
AUX که درگاه آن 8 پینی است و میتوان با استفاده از کابل rollover با مودم ارتباط برقرار کرد.
5- درگاه
BRI S/T نوع درگاه آن RJ-48C/CA81A است و با استفاده از کابل RJ-45 میتوان با دستگاه های NT1 و با PINX ارتباط برقرار کرد.
6- درگاه
BRI U WAN که درگاه آن از نوع RJ-49C/CA11A است و با استفاده از کابل RJ-45 میتوان به شبکه ISDN ارتباط برقرار کرد.
7- درگاه سریال که با استفاده از کابلهای
DTE/DCE به مودم های سریال متصل می شود .
نحوه اتصال به
Router برای پیکربندی آن :
ابتدا کابل
rollover کنسول را به درگاه console روتر متصل کردن و طرف دیگر آن را به پورت سریال کامپیوتر سپس نرم افزار Hyper Terminal را اجرا کرده و تنظیمات مربوط به port Setting را به صورت زیر انجام دهید :
Bit per Second : 9600
Data bits : 8
Parity : none
Stop bits : 1
Flow control : none
پس از انجام تنظیمات فوق و تایید آن شما به روتر متصل شده اید و میتوانید پیکر بندی را شروع کنید.
آشنایی با خط فرمان
در
IOS های سیسکو میانبر هایی برای وارد کردن دستورات در نظر گرفته شده است که
در کار کردن و پیکر بندی بسیار مورد استفاده قرار می گیرند . اما زمانی که شما امتحانات
Cisco را میدهید بایستی فرامین را به طور کامل بنویسید .
به عنوان مثال برای نوشتن دستور
Enable کاقی است En را تایپ کنید و کلید Tab را فشار دهید . پس از زدن دکمه Tab فرمان En کامل می شود و به صورت Enable در می آید. در بعضی از ورژن های IOS حتی دیگر نیاز به زدن کلید Tab نمی باشد و پس از آن با زدن کلید enter دستور مربوطه اجرا می شود. البته در صورتی که دستوری مشابه وجود نداشته باشد.
Router>en = Router>enab = Router>enable
Router>conf t = Router>config t = Router>configure terminal
Router> en [tab]= Router>enable
Question Mark
با استفاده از علامت سوال میتوانید از پارمترهای دستورها و موارد دیگر استفاده کنید برای درک بهتر به مثال های زیر توجه کنید :
دستور
؟#
Router
تمامی فرامین موجود در
mod جاری را برای شما نمایش میدهد
دستور
؟
Router#c
clear clock
لیست تمامی فرامینی که با حرف
C آغاز میشوند را نمایش می دهد.
دستور
؟
Router#clock set
پازامترهای فرمان مورد نظر را به شما نمایش میدهد. در صورتی که فرمان مورد نظر نیاز به پارامتر داشته باشد و شما آن فرمان را بدون پارامتر وارد کرده باشید با خطا مواجه خواهید شد :
Router#clock
%
Incomplete Command
اما در صورتی که پارامترها به طور کامل مقدار دهی شود با هیچ خطایی مواجه نخواهید شد و دوباره به خط فرمان باز خواهید گشت :
Router#clock set 1700 10 July 2005
Router#
دستور
enable
با استفاده از دستور
Router>enable
Router#
شما از حالت
user mode به حالت privileged mode انتقال پیدا میکنید که اجازه تغییرات در پبکر بندی را به شما داده می شود.
دستور
exit
با استفاده از دستور
exit شما یک مرحله به عقب باز خواهید گشت چنانچه در حالت privileged یاشید به حالت user باز خواهید گشت و چنانچه در حالت user باشید با اجرا کردن این دستور از کنسول خارج خواهید شد به مثال های زیر توجه کنید :
Router(config-if)#exit
Router(config)#exit
Router#exit
Router>exit
دستور
disable
با استفاده از این دستور شما از حالت
privileged به حالت user mode انتقال پیدا خواهید کرد.
دستور
logout
عملکرد این دستور همانند دستور
exit می باشد.
دستور
setup
در صورتی که
startup configuration وجود نداشته باشد (هیچ تنظیمی انجام نشده باشد( این دستور به صورت خودکار اجرا می شود و شما را وارد محیط setup میکند و میتوانید تنظیمات محدودی را انجام دهید . استفاده از این دستور برای آزمایش اصلا توصیه نمی شود و باعث از بین رفتن پیکر بندی موجود می شود .
دستور
terminal editing
در صورتی که این دستور فعال باشد کلید های جهتی برای مشاهده و اجرای فرامین قبلی مورد استفاده قرار میگیرد .
نحوه فعال کردن :
Router#terminal editing
Router#
نحوه غیر فعال کردن :
Router#terminal no editing
Router#
دستور
History :
با استفاده از این دستور میتوان
size history مربوط به فرامن را که با استفاده از کلید های جهتی میتوان به آنها دسترسی داشت مشخص کرد که به صورت پیشفرض عدد 10 می باشد. نحوه تنظیم کردن آن به شکل زیر است :
Router#terminal history size 25
نحوه برگرداندن
history به حالت پیشفرض :
Router#no terminal history size 25
دستور
show
با استفاده از این دستور میتوان از پیکربندی و مشخصات اجزا مختلف روتر آگاهی پیدا کرد به مثال زیر توجه کنید :
Router#show version
دستور فوق از مشخصات مربوط به
IOS روتر آگاهی پیدا میکنید.
Router#show flash
اطلاعات مربوط به
flash memory را به شما ارائه می دهد.
Router#show history
دستورات موجود در بافر را به شما نمایش می دهد.
__________________
حالت های مختلف روتر -
Router Modes
1-
<
Router
روتر در حالت
user می باشد.
2-
#
Router
روتر در حالت
Privileged می باشد.
3-
#(
Router(config
در حالت سراسری پیکر بندی می باشد.
4-
(
Router(config-if
روتر در حالت پیکربندی یک
interface می باشد.
5-
(
Router(config-subif
روتر در حالت پیکربندی یک
sub interface می باشد.
6-
(
Router(config-Line
حالت پبکر بندی
Line
حالت های ذکر شده تمامی حالت های موجود نیست بلکه جهت آشنایی به
state های مختلف در اینجا ذکر شده و فرامین router در تمامی حالت ها قابل اجرا نیستند. و برای اجرای فرامین توجه کنید که در حالت مربوطه قرار داشته باشید

نحوه تغییر دادن نام router
ابتدا با استفاده از کابل
consol به روتر متصل می شویم و سپس از حالت user به حالت privileged می رویم و بهد به حالت پیکربندی کلی و سپس دستور تغییر نام را وارد میکنیم که این مراحل برای تغییر دادن پیکر بندی یکسان است و فقط قسمت آخر تغییر می کنید.
برای تغییر دادن نام
router از دستور hostname استفاده می شود. مراحل انجام آن طبق توضیحات ارائه شده به شرح ذیل است :
<
router
router>en
router# conf t
router (config)# hostname TestRouter
#(
TestRouter (config
برای تغییر پیکربندی بایستی در حالت
#(
router (config
قرار داشته باشید که مراحل رفتن به این حالت را مشاهده کردید در قسمت های بعدی این مراحل را تکرار نخواهیم کرد.
__________________
تنظیمات مربوط به پسوردها
دستور
enable password
با استفاده از این دستور میتوان برای زمانی که میخواهیم از حالت
user به حالت privileged برویم پسورد تعریف کنیم و روش تعریف کدن آن هم به شکل زیر است :
Router(config)#enable password 123456
دستور
enable secret
این دستور نیز همانند دستور قبلی است با این تفاوت که پسورد به صورت رمز شده ذخیره میشود و توصیه بر این است که از
enable secret استتفاده شود . روش تعریف آن هم به شکل زیر است :
Router(config)#enable secret 123654
به این نکته توجه داشته باشید که هیچگاه نمی توانید برای
enable secret و enable password کلمه رمز یکسانی انتخاب کنید
__________________
آشنایی با دستور
Show
دستور
show یکی از پرکاربرد ترین فرمان روتر میباشد که شما را از وضعیت های مختلف روتر آگاه میکند در اینجا به بررسی این دستور خواهیم پرداخت :
دستور زیر تمامی دسوتر های
show را نشان میدهد.
؟
Router#show
دستور زیر مشخصات تمامی
interface ها را به شما نشان می دهد .
Router#show interfaces
دستور زیر تنها مشخصات اینترفیس
Serial 0 را به شما نشان میدهد و بطور کلی شما مشخصات را به Serial 0 محدود کرده اید.:
Router#show interface serial 0
دستور زیر تمامی
IP آدرس های که برای interface ها در نظر گرفته شده و وضعیتشان را به شما نشان میدهد :
Router#show ip interface brief
دستور زیر ساعت را به شما نشان میدهد :
show clock
دستور زیر که یکی از پرکاربرد تری فرامین میباشد تنظیمات پیشفرضی که
router هنگام بالا آمدن آن را لود میکند نمایش می دهد :
Router#show startup-config
دستور زیر تنظیماتی که در حال حاضر در حال اجرا هست را نمایش میدهد که ممکن است با
startup-config یکی باشد و یا اینکه متفاوت باشد با استفاده از دستور write میتونید اون را تبدیل به startup-config کنید :
Router#show running-config
فرامین فوق تنها برخی از دستورهایی بود که با استفاده از
show قابل انجام است.
__________________
رمز نگاری کلمات عبور
Password Encryption
در ابتدا بایستی با استفاده از دستور زیر ابتدا سرویس
password Encryption را فعال کنید سپس کلمات عبور را تعریف کنید که آنها به صورت رمز شده ذخیره می شوند در انتهای کار بایستی دوباره سرویس را غیر فعال سازید . پس از غیر فعال کردن این سرویس پسورد ها کماکان به صورت رمز شده باقی می مانند.
فعال سازی
password Encryption :
Router(config)#service password-encryption
تغییر
enable password :
Router(config)#enable password cisco
غیر فعال سازی دوباره سرویس
encryption :
Router(config)#no service password-encryption
نکته 1: پس به توجه به گفته های این بحث و مباحث قبلی برای غیر فعال ساخت هر دستور کافی است کلمه
no را به ابتدای آن اضافه کنیم.
توجه : به این دیلیل این سرویس در انتها بایستی غیر فعال شود که در بعضی موارد در
Authtication با مشکل مواجه می شویم.
__________________
نحوه تنظیم کردن
interface Serial :
ابتدا بایستی وارد حالت پیکر بندی
Serial 0/0 شویم :
Router(config)#int s 0/0
#(
Router(config-if
جهت نوشتن توضیحات برای
interface از دستور Description استفاده می کنیم :
Router(config-if)#description Internet Link
طریقه تنظیم کردن
IP بر روی این Interface :
Router(config-if)#ip address 192.168.0.1 255.255.255.0
زمانی که از کابل
DCE استفاده می کنیم بایستی حتما تنظیمات clock rate انجام شود که نحوه تنظیم کزدن آن از قرار زیر است :
Router(config-if)#clock rate 56000
نحوه فعال کردن
Interface Serial :
Router(config-if)#no shut
__________________
نحوه پیکر بندی کارت شبکه روتر و یا
FastEthernet
1- ابتدا وارد حالت پیکر بندی
Ethernet می شویم :
Router(config)#interface FastEthernet 0/0
توجه داشته باشید که در بعضی از روتر ها به جای
FastEthernet بایستی Ethernet تایپ شود.
2- با استفاده از دستور
description توضیحات لازمه را برای آن اضافه میکنیم :
Router(config-if)#description Accounting LAN
3-با استفاده از دستور
IP به عملیات انتصاب IP را انجام می دهیم :
Router(config-if)#ip address 192.168.0.1 255.255.255.0
4- و در نهایت با استفاده از دستور زیر
Interface را فعال میکنیم :
Router(config-if)#no shut
__________________
زمانی که شما در روتر از یک
IP زیاد استفاده و آن را ping و یا به آن Telnet میکنید میتوانید به استفاده از دستور ip Host اسمی را به آن انتصاب دهید و دیگر به جای IP آن اسم را وارد کنید :
Router(config)#ip host Server3 192.168.0.3
پس از تعریف فوق میتوانید به این صورت به
Server3 دسترسی داشته باشید :
Router#ping Server3
با این حساب تمامی موارد زیر با یکدیگر برابرند :
Router#server3 = Router#telnet server3 = Router#telnet 192.168.0.3
موارد کاربردی :
شاید تا به حال با این مورد مواجه شده باشید که کلمه ای و یا دسترویس را به اشتباه تایپ کرده اید و روتر سعی می کند آن را به
IP تبدیل کنید و بایستی برای مدتی منتظر بمانید برای جلوگیری از این امر می توانید از دستور زیر استفاده کنید :
Router(config)#no ip domain-lookup
زمانی که با استفاده از
Console در حال دیدن تنظیمات و یا پیکر بندی روتر هستید شاید با این مورد مواجه شده باشید که یک خط اطلاعاتی نمایش داده میشود و وضعیت لاین ها را به شما نمایش میدهد و این موجب می شود که شما محلی را که تایپ میکردید گم کنید و مجبور شوید کلید Enter زا بزنید برای جلوگیری از این امر تنظیمات زیر را انجام دهید :
Router(config)#line con 0
Router(config-line)#logging synchronous
نحوه تنظیم کردن
timeout برای Logoff
دستور زیر
timeout را برای logoff کردن کنسول غیر فعال میکند و این مورد خوبی است برای لابراتوار ها اما در واقعیت بسیار خطرناک است :
Router(config)#line con 0
Router(config-line)#exec-timeout 0 0
نحوه ذخیره و ثبت تغییرات
توجه کنید که تا قبل از اجرای این دستور با ریستارت کردن روتر تنظیمات به حالت اول خود باز خواهد گشت اما پس از اجرای این دستور تظیمات انجام شده به تنظیمات پیش فرض روتر تبدیل خواهد شد :
Router#copy running-config startup-config
چنانچه بخواهید تنظیمات را بر روی کامپیوتر ارسال کنید از دستور زیر می توانید استفاده کنید :
Router#copy run tftp
حذف تنظیمات روتر
جهت حذف تنظیمات روتر میتوانید از دستور
erase استفاده کنید اما توجه کنید با استفاده از این دستور بعد از خاموش و روشن کردن روتر ، روتر فاقد هرگونه تنظیمی می باشد و دوباره بایستی عملیات پیکربندی را انجام دهید :
Router#erase start


دوشنبه 19 شهریور‌ماه سال 1386
ماوسی که گوشی تلفن است‌

 

 

شرکت سونی در حال طراحی و ارائه یک ماوس است که در عین حال گوشی تلفن نیز محسوب می‌شود.


شرکت سونی در حال طراحی و ارائه یک ماوس است که در عین حال گوشی تلفن نیز محسوب می‌شود. این محصول که ASG-142 نام دارد، در نگاه اول یک ماوس به نظر می‌رسد که کلیدهای ماوس‌های معمولی دارد، اما با گشودن آن به یک گوشی تلفن همراه موتورولا سری RAZR V3 بیشتر شبیه خواهد بود. کاربران از این وسیله می‌توانند به جای یک ماوس بی‌سیم و یک گوشی تلفن به جهت استفاده از سرویس تلفن اینترنتی Skype  استفاده نمایند.

ASG-142 در حالت کاربری ماوس دارای دقت DPI 800 است و با پیکربندی با میکروفون و بلندگوهای سیستم به یک وسیله ارتباطی VOIP مبدل می‌شود. این دستگاه دارای یک صفحه نمایش ال‌سی‌دیِ 3/‌1‌اینچی و وزن صد گرمی است و  از پورت USB پشتیبانی می‌کند. سونی قصد دارد این محصول را در سال 2007 میلادی وارد بازار کند.

     
   


دوشنبه 19 شهریور‌ماه سال 1386
پیاده‌سازی VoIP در شش گام
 

 

اشاره :

در این نوشتار، مدیران شبکه با فرایندی شش مرحله‌ای آشنا می‌شوند که شبکه‌های تحت مدیریت آن‌ها را به بستری جهت ارائه خدمات VoIP (انتقال همزمان مکالمات تلفنی بر روی یک شبکه دیتا) تبدیل می‌کند. هدف از این‌کار غلبه گام‌به‌گام بر چالش‌هایی است که انتقال ترافیک صوتی را برروی بستر نه چندان باکیفیت شبکه‌های محلی با خطر روبه‌رو می‌سازد. از این‌رو پیمودن این مسیر، لازمه تضمین موفقیت پروژه های VoIP سازمانی است. مکالمات تلفنی مبتنی بر IP، تفاوت‌های بنیادینی با ارتباطات داده دارند و کیفیت این مکالمات ارتباط تنگاتنگی با کارایی شبکه دارد. به‌طوری‌که هرگونه تاخیر در تبادلات سطح شبکه، افت کیفیت محسوسی را به همراه خواهد داشت. التزام مدیران شبکه به ارتقای کارایی LAN، خطوط و تجهیزات دسترسی به شبکه گسترده، و به‌کارگیری ابزارهای مدیریت و کنترل کیفیت، شرط موفقیت پروژه‌های VoIP است.ُ


اساساً مشکلات ارتباطات تلفنی مبتنی ‌بر IP را می‌توان در سه گروه جای داد: مشکلات شبکه، پیکربندی تجهیزات و ناهماهنگی در سیگنالینگ، و مشکلات موجود در سمت رابط‌های آنالوگ تلفن. مهم‌ترین مشکلات ناشی از شبکه عبارتند از:

- تاخیر (Delay): حدفاصل زمانی ارسال تا دریافت بسته‌های صوتی است که در صورت فرارفتن از یک میزان مشخص، امکان تشخیص مکالمات را دشوار می‌کند.

- نوسانات تاخیر (Jitter): نوسان در زمان انتقال بسته‌ها، می‌تواند به حذف آن‌ها در سیستم‌های VoIP بینجامد. این عامل مخرب معمولاً ناشی از بروز پدیده تراکم (Congestion) در داخل شبکه است.

- تخریب بسته‌های صوتی (Packet Lose): خرابی‌ها و خطاهای تجهیزات شبکه می‌تواند به تخریب و حذف بسته‌های صوتی منجر شود. این موضوع در مورد مکالمات تلفنی، به معنی از دست‌رفتن بخشی از مکالمه است.
دشواری‌های ناشی از پیکربندی نادرست یا نامناسب تجهیزات و سیگنالینگ میان آن‌ها نیز در دو گروه قابل‌تفکیک هستند.

- پیکربندی تجهیزات انتهایی VoIP:  گزینش نادرست نوع کدکننده (CODEC) و مکانیسم‌های جبران‌سازی بسته‌های تخریب شده در شبکه، می‌تواند به کاهش کارایی کمک کند.

- تنظیمات روترها و دیواره آتش: ترافیک صوتی درصورت تنظیم‌نبودن یک روتر یا دیواره آتش در پشت آن به دام خواهد‌افتاد. بنابراین تسهیل عبور این ترافیک از داخل عناصر فوق، الزامی است.

مشکلات موجود در سمت رابط‌های آنالوگ تلفنی درواقع همان‌هایی است که سال‌ها مهندسان شبکه‌های تلفنی را به خود مشغول نموده‌اند. در راس این مشکلات، پدیده انعکاس (Echo) و نویز (Noise) قرار دارند که با انتقال به محیط دیجیتال، آثار تخریبی آن‌ها بیشتر شده است. سیاست کلی حذف این موارد، در حد فاصل شبکه IP و بخش آنالوگ است.

در ادامه مطالب، یک فرایند شش مرحله‌ای که حاصل تجربه مهندسان مجرب شبکه‌های VoIP است آورده می‌شود که با به کار بستن این توصیه‌ها می‌توان از نتیجه و کیفیت نهایی کار مطمئن شد. البته مهندسان و مدیران شبکه باید توجه داشته باشند که بسیاری از مشکلاتی که گفته شد، در حین کار روزمره شبکه و به صورت گذرا رخ می‌دهند. بنابراین مقابله با آن‌ها نیز علاوه بر مرحله طراحی و پیاده‌سازی سیستم VoIP، مستلزم نظارت و کنترل مستمر بر کیفیت شبکه است.

گام یکم: تعریف نیازهای سیستم‌ VoIP
این مرحله به تعریف و تعیین نحوه به‌کارگیری شبکه اختصاص دارد. به کارگیری شبکه‌های IP که خاص ارتباطات دیتا طراحی شده‌اند، به منظور انتقال موفق مکالمات تلفنی، نیازمند توجه به الگوی ترافیکی، ظرفیت موجود شبکه، پهنای باند موجود و فاکتورهای متعدد دیگر است. دراین مرحله، طراح یا مدیر شبکه سوالاتی از این دست پیش روی دارد: چند درصد از ظرفیت شبکه به کارگرفته خواهد شد؟ دروازه‌های (Gateway) ارتباطی در کجا قراربگیرند؟

مکالمات داخلی چگونه هدایت شوند و در مورد مکالمات خارج از سازمان به چه صورت عمل شود؟ از کدام نوع کدکننده استفاده شود (برای مثال G.729A ,G.711 و ....)؟ چه میزانی از پهنای باند به هر مکالمه اختصاص یابد (برای مثال 96‌کیلوبیت‌در‌ثانیه برای G.711 یا 24‌کیلوبیت‌درثانیه برای G.729A)؟

پاسخ به این سوالات میزان پهنای باند موردنیاز میان نقاط شبکه را به‌دست می‌دهد. برای مثال، فرض کنید یک شعبه از سازمان پنجاه کاربر دارد که در یک لحظه بیشتر از ده نفر از آن‌ها ارتباط تلفنی نخواهند داشت. با فرض این‌که از یک دروازه مرکزی و کدینگ G.711 استفاده ‌شود و ارتباط میان دروازه مرکزی و نقطه مورد نظر از طریق تکنیک IPVPN با ظرفیتی برابر با یک خط مخابراتی T1 (حدود 5/1 مگابیت در ثانیه) انجام گیرد، پهنای باند موردنیاز عبارت است از ده کانال G.711 که مجموعاً با سرباره‌های لازم برای سیگنالینگ برابر 960‌ کیلوبیت‌برثانیه خواهدشد. درصورتی‌که تعداد تماس‌ها به پانزده مورد برسد، پهنای باند موردنیاز 46/1 مگابیت درثانیه خواهد بود که نزدیک به حداکثر ظرفیت یک خط ارتباطی است.

همواره می‌توان با به‌کارگیری کدینگ‌های پیشرفته‌تر، پهنای باند موردنیاز را کاهش داد.  جدول 1 تأثیر انتخاب نوع کدینگ و طول فریم  بر پهنای باند مورد نیاز را نشان می‌دهد.

نوع کدکننده

 پهنای‌باند کدکننده  

پهنای‌باند اشغال‌شده از شبکه (کیلوبیت در ثانیه)

 (Code)

کیلوبیت بر ثانیه

فریم‌های 5ms

فریم‌های 10ms 

فریم‌های 20ms 

فریم‌های 30ms 

G.711

64

131.2

97.6

80.8

75.1

G.729A

8

-

41.6

24.8

19.1

G.723.1

6.3

-

-

-

17.4

iLBC

15.2

 

 

52

-

جدول 1- تأثیر انتخاب نوع کد‌کننده و طول فریم بر پهنای‌باند مورد نیاز ارتباط‌

گام دوم: بررسی قابلیت‌های شبکه گسترده موجود
بسیاری از معضلات کیفی مربوط به مکالمات VoIP، دراثر پهنای باند محدود شبکه گسترده و یا شبکه VPN به عنوان جایگزین آن رخ می دهد. در این مرحله، سوالا‌ت دیگری پیش روی طراح قرار دارد که پاسخ به آن‌ها پیش‌نیاز تدارک بهینه (و نه بیش از حد) ظرفیت‌ها در شبکه است. ازجمله این‌که:

مقدار پهنای باند حد فاصل نقاط شبکه چقدر است؟ چه حجم از ترافیک دیتا درحال حاضر (در هر دو حالت حداکثر و میانگین) حمل می شود؟

آیا پهنای باند موجود برای ترافیک فعلی دیتا و پهنای باند تخمین‌زده‌شده در خصوص ارتباطات تلفنی کافی است؟ آیا ظرفیت اضافی برای شرایط خاص و مقطعی تدارک دیده شده است؟ آیا افزایش ترافیک تلفنی بر کارایی کاربردهای دیتا تاثیر منفی دارد و اگر دارد، این تأثیر تا چه حد است؟

برای درک بهتر فرایند، به مثال پیشین رجوع می‌کنیم. ده کانال تلفنی روی هم به 960 کیلو بیت در ثانیه پهنای باند نیاز دارند و این میزان در حدود 500 کیلوبیت‌در‌ثانیه را برای عبور دیتا باقی می‌گذارد. با افزایش تعداد کاربران تلفنی، کاربردهای دیتا پهنای باند کمتری در اختیار خواهند داشت و در صورت افزایش تعداد کاربران تلفنی به بیش‌از پانزده نفر، کیفیت مکالمات تلفنی نیز کاهش پیدا می‌کند.

گام سوم: اطمینان از آمادگی بستر شبکه محلی
توصیه اصلی در این گام تلا‌ش برای تفکیک ترافیک تلفنی و دیتا با استفاده از تکنیک شبکه محلی مجازی (VLAN)  است. البته حتی در این صورت هم به دلایل وجود اتصالات نامناسب و طولانی و عدم تطابق در ارتباطات دو طرفه امکان بروز مشکلاتی  وجود دارد. باید تمامی هاب‌ها از داخل شبکه حذف‌شوند و در صورت بروز خطاهای پیاپی، با بررسی آماری سوییچ‌ها برای ارتقای تجهیزات فکری شود. همچنین در صورت به‌کارگیری نوع بی‌سیم شبکه محلی، باید برای رفع تاثیرات منفی آن بر ارتباطات تلفنی چاره‌ای اندیشیده شود.

گام چهارم: اطمینان از آمادگی بستر ارتباطی میان سایت‌ها
بسیاری از مشکلات کارایی، با اجرای صحیح گام دوم، یعنی در نظر گرفتن پهنای باند مناسب، قابل پیشگیری است. ولی انجام‌دادن آزمایش‌هایی جهت اطمینان از وجود شرایط مطلوب، الزامی است. این آزمایش‌ها باید با رعایت شرایط خاصی انجام پذیرد که در ادامه بیان می‌شود:

طول مدت اجرای آزمایش‌ها باید به حدی باشد که آمادگی شبکه را در شرایط گوناگون تست کند. برای مثال، شرایط شبکه در طول روزهای مختلف هفته در حال تغییر است و چاره‌ای جز گسترش زمان آزمایش وجود ندارد.

آزمایش‌ها باید تحت بار ترافیکی‌ای شبیه آنچه در مرحله اجرا وجود خواهد داشت، انجام بگیرد. آزمایش یک مکالمه تلفنی برروی شبکه‌ای که باید تعداد زیادی مکالمه را پشتیبانی کند، چیزی را نشان نمی دهد. البته در حال حاضر، بسیاری از سازندگان تجهیزات، ابزارهای لازم برای انجام‌دادن این‌گونه  آزمایش‌ها را فراهم می‌کنند.

گام پنجم: ارتباط با فراهم‌کنندگان خدمات
فراهم‌کنندگان خدمات، معمولا توافقنامه‌های سطح خدمات یا یک SLA را ارائه می‌دهند. لازم است سطح خدمات با توجه به پارامترهای مرتبط با کارایی VoIP و به‌ویژه در مورد پارامترهایی که بیشتر با مشکل روبه‌رو است، اندازه‌گیری شوند. در ضمن با توجه به ماهیت لحظه‌ای مشکلاتی همچون تخریب بسته‌ها یا نوسانات تاخیر، SLAهایی که به صورت میانگین برای مقاطع زمانی طولانی، ضمانت ایجاد می‌کنند (برای مثال حداکثر یک‌دهم درصد تخریب برای یک دوره زمانی یک  ماهه)، چندان مفید نخواهند بود.

در SLAهای جدیدی که خاص خدماتت VoIP دارک دیده شده‌اند، نحوه توزیع تخریب بسته‌ها و همچنین تأثیر نوسانات تأخیر را درنظر می‌گیرند و کیفیت مکالمات تلفنی را به عنوان یک پارامتر اصلی در فهرست مشخصات خود ضمانت می‌کنند. 

شکل 1- نمونه‌ای از معماری کنترل و مدیریت کارایی در شبکه‌های VoIP سازمانی‌


گام ششم: تعریف معماری و ابزار مدیریت کارایی
معماری مدیریت کارایی و خطا، جزء لازم فرایند نگهداری شبکه است که باید پیش از بهره‌برداری عملی از تجهیزات تدارک دیده شود.  شکل 1 نمونه‌ای از معماری مدیریت کارایی VoIP را در محیط شبکه‌های سازمانی مبتنی بر پروتکل RTCP و پروتکل‌های مرتبط با آن نشان می دهد.

توصیه‌هایی برای پس از به‌کارگیری VoIP در شبکه 
 به کارگیری VoIP باید به‌صورت مرحله به مرحله و با شروع از نوعی شبکه آزمایشی موسوم به Pilot انجام گیرد. باید سعی شود تمامی سناریوهای ممکن و سیاست‌های گوناگون، در این مرحله آزمایشی حضور داشته باشند. برخی از متداول‌ترین مشکلات در این‌گونه آزمایش‌ها عبارتند از:

- امکان حذف مکالمات تلفنی توسط دیوارهای آتش

- تاثیر تراکم در لینک دسترسی بر افزایش نوسانات تأخیر

-  انعکاس (Echo) از جانب شبکه تلفن عادی به داخل محیط VoIP 

     

دوشنبه 19 شهریور‌ماه سال 1386
دستورات مهم در IOS سیسکو
 

اشاره :
پیکربندی تجهیزات ورودی- خروجی سیسکو همت زیادی می‌طلبد. چراکه هزاران دستور مختلف دارد و به همین سبب کار با IOS سیسکو می‌تواند بسیار پیچیده به‌نظر برسد. ده دستور زیر به شما کمک می‌کند با تسلط بیشتری از تجهیزات سیسکو استفاده نمائید. ‌


منبع: تک ریپابلیک‌

فرمان یکم: علا‌مت سؤال (؟)   
ممکن است چگونگی استفاده از این دستور برای شما بسیار واضح باشد. با این‌حال روش سیسکو برای استفاده از علامت سؤال به‌عنوان کلید کمک یا ‌‌help با سایر سیستم عامل‌ها کاملاً متفاوت است. بنابراین، در سیستم عامل سیسکوکه شامل یک خط فرمان با هزاران دستور و پارامتر متنوع است، استفاده از این دستوردر صرفه‌جویی وقتتان بسیار مفید است.‌

می‌توانید از دستور ؟ به طرق مختلف بهره ببرید. مثلاً وقتی نمی‌دانید از بین این‌همه دستور، چه دستوری به دردتان می‌خورد، دستور ؟‌ را تایپ می‌کنید و فهرستی از تمامی دستورهای موجود برایتان نوشته می‌شود. یا زمانی‌که نمی‌دانید دستور ؟‌ را با چه پارامتری استفاده کنید. مثلاً وقتی برای یک مسیریاب دستور?‌show ip را بدون هیچ پارامتری تایپ می‌کنید، تنها کاری که مسیریاب انجام می‌دهد اینست که خط فرمان به خط بعدی منتقل می‌گردد. همچنین می‌توانید دستور ؟‌ را برای دیدن دستورهایی که با یک حرف خاص آغاز می‌شوند، استفاده کنید. مثلا‌ ‌?show c فهرستی از دستورها که با حرف c آغاز می‌شوند را نمایش می‌دهد.

فرمان دوم: Show running-configuration
این دستور که به‌صورت sh run هم نوشته می‌شود، پیکربندی مسیریاب، سوییچ و دیواره آتشِ سخت‌افزاری شبکه‌ در حال کار را نمایش می‌دهد. این دستور به‌صورت یک فایل ‌‌config در حافظه‌ مسیریاب موجود است. شما با تغییراتی که در روتر ایجاد می‌کنید، باعث تغییر در این فایل خواهید شد. فراموش نکنید تا زمانی‌که به‌وسیله دستور copy running-configuration startup-configuration فایل را ذخیره نکرده‌اید، تغییراتِ انجام شده ثبت نخواهد شد.‌

فرمان‌سوم: Copy running-configuration startup-configuration
این دستور که به صورت ‌‌copy run start هم نوشته می‌شود، پیکربندی در حال تغییر را در حافظه RAM ذخیره می‌نماید. این تغییر برای حافظه‌ مانای سیستم ‌(NVRAM) به‌عنوان پیکربندی اجرایی شناخته می‌شود. در صورت قطع شدن برق، حافظه NVRAM، از پیکربندی سیستم محافظت می‌نماید.
 
به‌عبارت دیگر، اگر در پیکربندی مسیریاب، تغییراتی ایجاد نمایید و این تغییرات را ذخیره نکنید، با راه‌اندازی مجدد سیستم، تغییرات انجام شده از بین خواهند رفت. از دیگر کاربردهای این دستور وقتی است که یک کپی از پیکربندی مسیریاب را به یک سرور ‌TFTP بفرستید تا زمانی‌که برای مسیریاب مشکلی پیش آمد، نسخه‌ای از آن در جای دیگر موجود باشد.

فرمان چهارم: Show interface
این دستور وضعیت اینترفیس‌های مسیریاب را نمایش می‌دهد. خروجی‌های این دستور شامل این موارد است:interface status :،protocol status on the interface ،utilization ،error ،MTU و چند چیز دیگر. این دستور در عیب‌یابی یک مسیریاب یا یک سوییچ کاربرد زیادی است. از این دستور برای تخصیص یک اینترفیس معین نیز استفاده می‌شود؛ مانند دستور sh int fa0/0.
 
فرمان پنجم: Show ip interface
دستورهای ‌‌Show ip interface و Showip interface brief از دستور Show interface عمومی‌تر هستند. دستور‌‌show ip interface brief اطلاعات جامعی درباره پیکربندی و وضعیت پروتکل‌IP و سرویس‌های آن روی تمامی اینترفیس‌ها نمایش می‌دهد. دستور show ip interface brief نیز اطلاعات خلاصه‌ای درمورد اینترفیس‌های مسیریاب، از جمله آدرس ‌‌IP آن‌ها، وضعیت لایه‌ دو و لایه‌ سه را تهیه می‌کند.

فرمان ششم: ‌Config terminal،enable،interface ،and router   
مسیریاب‌های سیسکو قادرند حالت‌های مختلفی به خود بگیرند. به‌طوری‌که در هر یک از این حالت‌ها، تنها بخش‌های خاصی از مسیریاب قابل نمایش یا تغییر باشد. برای پیکربندی درست یک مسیریاب، لازم است در زمینه تغییر یک مسیریاب از یک حالت به حالت دیگر، مهارت کافی داشته باشیم. ‌

به‌طور مثال شما در ابتدا در حالت کاربر وارد سیستم می‌شوید، که در خط فرمان آن، علامت  < نوشته شده‌است. در اینجا، با نوشتن دستور ‌‌enable به حالت privileged وارد می‌شوید که در خط فرمان آن، علامت ‌# نوشته شده است. در این حالت تنها می‌توانید کلیه اطلاعات سیستم را نمایش دهید. اما قادر به تغییر آن‌ها نخواهید بود. ولی با نوشتن دستور ‌‌config terminal یا config t، به حالت پیکربندی عمومی (global configuration) وارد می‌شوید که خط فرمان به‌صورت‌‌ # (router (config دیده می‌شود.
 
در این حالت، می‌توانید پارامترهای عمومی را تغییر دهید. برای اینکه بتوانید پارامتر یک اینترفیس (مانند آدرس IP) را تغییر دهید، با نوشتن دستور interface به حالت پیکربندیِ اینترفیس وارد شوید. در خط فرمان این دستور نوشته شده است.# (‌‌router (config-if همچنین برای رفتن از حالت پیکربندی عمومی به پیکربندی اینترفیس،
 از فرمان‌‌ {‌router {protocol استفاده کنید. برای خارج شدن از یکی از مدها نیز از دستور‌ exit استفاده نمایید.

فرمان هفتم: No shutdown
این فرمان، که با نام اختصاری ‌‌no shut شناخته می‌شود، باعث فعال شدن یک اینترفیس می‌شود. از این فرمان تنها در حالت پیکربندی اینترفیس استفاده می‌شود و برای اینترفیس‌های جدید و عیب‌یابی نیز مفید است. در ضمن، وقتی با یک اینترفیس دچار مشکل شدید، برای غیرفعال‌کردن آن، از دستور shutdown یا shut به‌جای دستور ‌‌no shut استفاده نمائید.

فرمان هشتم: ‌Show ip route
از این دستور برای نمایش جدول مسیریابی یک مسیریاب استفاده می‌گردد، که شامل تمامی شبکه‌های قابل مسیریابی، روش ارجاع و چگونگی دسترسی به آن مسیرها می‌شود. این دستور که به‌صورت sh ip ro ‌نیز نوشته می‌شود، می‌تواند پارامتر هم داشته باشد. مثل ‌‌sh ip ro ospf که مخصوص مسیریاب‌های نوع‌ OSPF است. برای پاک کردن جدول مسیرها، از دستور* ‌‌‌clear ip route و برای پاک کردن یک مسیر خاص در یک شبکه خاص از دستور‌‌ 1.1.1.1‌clear ip route استفاده می‌شود.

فرمان نهم: ‌Show Version 
این دستور که به صورت sh ver نیز نوشته می‌شود، اطلاعات مربوط به ثبت پیکربندی مسیریاب را در خود دارد. این اطلاعات شامل مواردی مانند آخرین دفعه‌ای که مسیریاب بوت شده است، نگارش ‌IOS، نام فایل ‌IOS، مدل مسیریاب، مقدار حافظه RAM و حافظه Flash است.

فرمان دهم: Debug
این فرمان گزینه‌های متنوعی را بعد از خود دارد و به خودیِ خود کاری انجام نمی‌دهد. این دستور جزئیات رفع خطاهای در حال اجرا در یک برنامه خاص یا یک پروتکل خاص یا یک سرویس خاص را نمایش می‌دهد. مثلاً دستور‌‌debug ip route زمان ورود یک مسیریاب به شبکه یا خروج مسیریاب از شبکه را اعلام می‌کند.‌


شنبه 17 شهریور‌ماه سال 1386
روش‌‌هایی برای افزایش سرعت و کارایی سیستم در ویندوز XP
سرعت مضاعف‌، روش‌‌هایی برای افزایش سرعت و کارایی سیستم در ویندوز اکس‌‌پی‌

 
اشاره :

حتی اگر بهترین اتومبیل موجود را نیز خریداری کنید، بالأخره بعد از گذشت ده سال از زمان ساخت آن، حتماً مستهلک خواهد شد. دیگر آن راحتی گذشته را ندارد و شاید دیگر آن سرعت گذشته را نیز نداشته باشد. اما این اتفاق ‌چنان مسئله مهمی نخواهد بود؛‌ اگر با یک مکانیک برای روبه راه کردن آن مشورت کنید. آن‌ها علا‌وه بر آن‌که می‌توانند تا حد قابل قبولی وضعیت اتومبیل را به حالت قبل برگردانند، می‌توانند به شما راهکارهایی ارائه دهند تا بتوانید کارایی اولیه آن را نیز حفظ کنید. در مورد پی‌سی و ویندوز نیز مسئله تا حد زیادی مشابه همین است. با استفاده از چند نکته، و راهکار ساده می‌توان تا حد زیادی کارایی و از همه مهم‌تر، سرعت ویندوز را مثل همان روز اول حفظ کرد.


ابزارهای ویندوزاکس‌پی

قبل از آغاز، بهتر است با ایجاد یک Restore Point در برنامه System Restore، از تمام اطلا‌عات حیاتی ویندوز یک بک‌آپ تهیه کنیم. انجام این‌کار بسیار راحت است. کافی است روی Start کلیک نماییم، منوی All Programs را باز کنیم. بعد از آن Accessories و سپس System Tools. حال روی آیکون System Restore کلیک کنید.

سرعت حلزونی، مسئله‌ای است که امروزه بسیاری از کاربران را با خود درگیر کرده است. در حالی که می‌توان به راحتی و با استفاده از ابزارهایی که به آسانی در اختیار کاربران قرار می‌گیرد، آن را مرتفع کرد.

در سمت راست پنجره اصلی برنامه System Restore، گزینه Creat a restore point را انتخاب نمایید و روی کلید Next کلیک کنید و در نهایت یک نام به آن اختصاص دهید. اگر کارهایی که در طول این مقاله قصد انجام آن‌ها را داریم، نتوانست اثرگذار باشد یا در اطلا‌عات شما تأثیری گذاشت، برای بازگرداندن پی‌سی به حالت قبل کافی است پی‌سی را مجدداً راه‌اندازی کنید و قبل از آن‌ که نوبت به بالا‌ آمدن ویندوز برسد، به طور مداوم کلید F8 را بزنید و از منویی که روبه‌رویتان ظاهر می‌شود، برای بازگرداندن وضعیت ویندوز به حالت قبل استفاده کنید.

مسئله بعدی که قبل از آغاز کار باید به آن بپردازیم این است که برخی از کارهایی که در صفحات بعد به انجام آن‌ها می‌پردازیم، ممکن است از لحاظ پردازشی برای ویندوز سنگین باشد و بنابراین کامل شدن آن زمان قابل ملا‌حظه‌ای طلب کند. به همین خاطر پیشنهاد می‌شود تا اتمام کامل کارها فرصت کافی به ویندوز بدهید.

برای شروع و برای آن‌که افزایش سرعت قابل ملا‌حظه‌ای را در مدت زمان کوتاهی تجربه کنید، خوب است کمی در مورد ظاهر ویندوز بحث کنیم. سال‌ها پیش تولیدکنندگان برنامه‌های رایگان مدیریت ایمیل، یک قسمت در برنامه‌های خود ایجاد کرده بودند تا به واسطه آن‌ها بتوان انیمیشن‌هایی که تنها زیبایی دارند را فعال یا غیرفعال کرد، که این امر تأثیر بسزایی در کُندی یا تندی سرعت نرم‌افزار داشت.

افکت‌هایی که در اکس‌پی از آن‌ها استفاده شده است، با این‌که زیبایی قابل توجهی را برای کاربر فراهم آورده است، باعث کندی آن نیز خواهد شد. با این‌که پی‌سی‌های امروزی به قدری قدرتمند هستند که بتوانند از پسِ این افکت‌ها بربیایند، هنگامی که صحبت از سرعت می‌شود، حتی کوچک‌ترین مسائل نیز باید مورد توجه قرار گیرند. پس منوی Start را باز نمایید و Control Panel را باز کنید و روی آیکون System دوبار کلیک کنید. روی تب Advancedکلیک کنید و در پنجره جدیدی که باز خواهد شد، تب Visual Effects را باز کنید.

می‌توانید با استفاده از System configuration مشخص کنید که هنگام بالا آمدن ویندوز دقیقاً چه برنامه‌هایی اجرا شوند.


به طور پیش‌فرض اکس‌پی به‌ گونه‌ای تنظیم شده است تا متناسب با قدرت پی‌سی، بتواند بهترین افکت و کارایی را داشته باشد، اما می‌توانید در این بخش متناسب با نیازهایتان، افکت‌های تصویری را در اکس‌پی تنظیم کنید.

سپس روی Apply کلیک کنید و برای یک لحظه صبر کنید، رنگ صفحه مانیتور سیاه و سفید می‌شود! نگران نباشید، بعد از چند ثانیه ویندوز به حالت عادی خود برمی‌گردد.

کار را با بررسی دو عامل بسیار تأثیرگذار در سرعت پی‌سی ادامه می‌دهیم ویروس‌ها و جاسوس‌افزارها دو  فاکتوری هستند که می‌توانند بسیار روی کارایی پی‌سی آلوده شده تأثیرگذار باشند.

اولین تأثیری را که در یک پی‌سی آلوده می‌توان به وضوح احساس کرد، سرعت بالا‌‌آمدن ویندوز است که به نحو تأسف باری کم شده است. این مرحله که شامل بالا‌ آمدن کامل خود ویندوز، شناسایی کلیه درایوها و برنامه‌های مورد نیاز برای کار شما است، به قدری کند می‌شود که گاه حوصله کاربر را سر می‌برد و او را به خاموش کردن پی‌سی وادار می‌کند.

بنابراین باید حتماً یک ضدویروس خوب روی ویندوز نصب کنید تا دچار چنین مشکلا‌تی نشوید. البته باید این را هم اضافه کرد که کم کردن سرعت پی‌سی، تنها یکی از بی‌دردسرترین مشکلا‌تی است که بدافزارها می‌توانند برای کاربر ایجاد کنند.

کار دیگری که برای بالا‌ بردن سرعت ویندوز باید انجام دهید، Uninstall کردن تمام برنامه‌هایی است که دیگر از آن‌ها استفاده نمی‌کنید؛ چراکه بسیاری از این برنامه‌ها هنگام بالا‌ آمدن ویندوز فراخوانی می‌شوند و می‌توانید در سینی سیستم آیکون آن‌ها را ببینید که فعال بودن هر کدام از آن‌ها بی‌جهت هم حافظه و هم بخشی از CPU را اشغال می‌کند و این مسئله در افول سرعت ویندوز و در نهایت کل پی‌سی بسیار تأثیرگذار خواهد بود.

غیر از Uninstall کردن ابزارها و برنامه‌های بی‌استفاده، راه دیگری نیز برای کنار گذاشتن آن‌ها در اختیار خواهید داشت و آن، استفاده از برنامه System Configuration Utility خواهد بود. برای استفاده از این برنامه منوی Start را باز کنید و سپس روی Run کلیک کنید. در نوار Open تایپ کنید msconfig و در انتها کلید Enter را بزنید.

پنجره برنامه System Configuration Utility باز خواهد شد. روی تب Start up کلیک کنید. شدیداً توصیه می‌کنیم که به هیچ عنوان تنظیمات تب‌های دیگر را دستکاری نکنید و اگر به طور تصادفی این اتفاق افتاد، با کلیک روی کلید Cancel از محیط برنامه خارج شوید.

به تب Start Up باز می‌گردیم. در ستون Start up Items فهرست تمام برنامه‌های که هنگام بالا‌ آمدن ویندوز فراخوانی می‌شوند را خواهید دید. تمام برنامه‌هایی که کنار نام آن‌ها تیک خورده است، در هنگام بالا‌‌آمدن ویندوز فراخوانی می‌شوند. نگاه‌کردن به این فهرست و پیدا کردن برنامه‌هایی که دیگر نیازی به آن‌ها ندارید و برداشتن تیک کنار آن‌ها، تنها کاری است که باید انجام دهید. نکته‌ قابل‌ اشاره این است که تمام نام‌هایی که در این فهرست با آن‌ها برخورد دارید، الزاماً کامل و گویا نیستند و هنگام برداشتن تیک‌ها باید به این مسئله توجه کنید که برنامه‌های اصلی و کلیدی ویندوز، مثل ابزارهای اصلی ویندوز یا ضدویروس‌ها را غیرفعال نکنید.

برای آن‌که در این زمینه اطلا‌عات مفیدی کسب کنید، می‌توانید نام‌هایی که از شرح وظایف آن اطلا‌ع ندارید را یادداشت نمایید و سپس به سایت گوگل سری بزنید و آن نام‌ها را در نوار جست‌وجوی گوگل وارد کنید تا بتوانید به منابع مناسبی که می‌توانید به شما در این زمینه کمک کنند، دسترسی داشته باشید.

با استفاده از Tweak UI یک ابزار کنترل بهینه شده در اختیار خواهید داشت که می‌توانید با قدرت بیشتری بر ویندوز تسلط داشته باشید.



برنامه دیگری که می‌تواند کمی در بهینه شدن سامانه پردازش ویندوز مؤثر باشد، Windows Powertoys نام دارد که توسط شرکت مایکروسافت در اختیار کاربران قرار داده شده است. البته این شرکت برای این برنامه هیچ نوع خدمات پشتیبانی فنی را در اختیار کاربر قرار نمی‌دهد. در این مقاله به طور اخص به دو زیر برنامه از این مجموعه برنامه اشاره خواهیم کرد که کار با آن‌ها بد نیست و ساده‌تر از سایر برنامه‌ها است: اولی Tweak UI و دومی Alt Tab Replacement.

تولید و انتشار برنامه Tweak uI، از سالیان گذشته در شرکت مایکروسافت آغاز شد. هدف از تولید این برنامه این بود که کاربران بتوانند قدرت کنترل جزئیات ویندوز را در قالب یک اینترفیس ساده داشته باشند. برای دانلود برنامه Tweak UI به سایت PowerToys مراجعه کنید. سپس این برنامه را دانلود کنید و روی پی‌سی خود نصب‌نمایید. بعد از نصب، می‌توانید این برنامه را در پوشه PowerToys for XP در پوشه All Programs در منوی Start  بیابید.

در رابطه با Tweak UI، شاید بتوان گفت که بهترین مزیت این برنامه این است که بسیاری از تغییراتی را که باید از طریق دستکاری در رجیستری به طور دستی، در ویندوز انجام داد، می‌توان به راحتی توسط این برنامه و با خیالی آسوده از بابت آسیب ندیدن رجیستری در سیستم صورت داد. البته ذکر این نکته ضروری است که با تمام این تعاریف باز هم قبل از آن که بخواهید با استفاده از Tweak UI در سیستم خود تغییراتی به وجود آورید، بهتر است یک  Restore Point توسط برنامه System Restore ایجاد کنید تا در صورت بروز مشکلا‌ت احتمالی، بتوانید از آن برای بازیابی سیستم به حالت قبل از نصب Tweak UI استفاده کنید.

ابزار Alt + Tab Replacement نیز یک ابزار درونی در ویندوز است که با پایین نگهداشتن کلید Tab به صورت ممتد و زدن کلید Tab به صورت موردی، می‌توانید به راحتی بین برنامه‌هایی که هم ‌اکنون در ویندوز در حال اجرا هستند، حرکت کنید.

البته شاید سیمای این برنامه در ویندوزهای مختلف تفاوت کند. به طور مثال، ممکن است در برخی از ویندوزها خلا‌صه محتوای پنجره‌ای را که با استفاده از کلید Tab انتخاب کرده‌اید را نیز ببینید، ولی در برخی دیگر چنین امکانی وجود نداشته باشد. باید گفت که در استفاده بهینه از چنین امکاناتی، بروز بودن ویندوز مسئله‌ای بسیار مهم است. می‌توانید برای بروزرسانی ویندوز به آدرس http://update.microsoft.com مراجعه کنید. البته قبل از آن حتماً اطمینان حاصل کنید که Service Pack2 را روی ویندوز نصب کرده باشید.

افزایش سرعت جست‌وجو!

در مورد موتور جست‌وجوی ویندوز باید گفت که این قابلیت در ویندوز نسبتاً کهنه و بی‌استفاده است. خصوصاً اگر موتور جست‌وجوی ویندوز را با سیستم‌عامل‌های مشابه مقایسه کنیم، این مسئله به خوبی نمایان می‌شود.

می‌توانید در زبانه Advanced در System Properties، آیتم‌هایی را برای کنترل بیشتر روی رابط بصری ویندوز بیابید.

در این بخش می‌توانید بسیاری از افکت‌های گرافیکی را در ویندوز غیرفعال کنید.

اما برای آن‌که بتوانید به جست‌وجوی خود کمی سرعت ببخشید، می‌توانید از ابزارهای دیگری استفاده کنید، که یکی از آن‌ها برنامه Google Desktop Search نام دارد و از سایت گوگل قابل دریافت است.

البته قبل از آن‌که این نرم‌افزار را دانلود کنید، بهتر است در سایت گوگل شرایط و ضوابط استفاده از این برنامه را به خوبی مطالعه کنید. بعد از آن روی Agree و سپس روی Download کلیک کنید تا فایل  GoogleDesktopsetup.exe دانلود شود.

بعد از آن باید مدتی صبر کنید تا برنامه به مرتب‌سازی اطلا‌عات موجود در هارددیسک بپردازد؛ البته این یک انتظار ارزشمند برای شما خواهد بود.

برای آن‌که فضای مفید هارددیسک خود را افزایش دهید، بهتر است برنامه‌هایی که دیگر از آن‌ها استفاده نمی‌کنید را حذف کنید.

در حقیقت Google Desktop از همان روشی که گوگل برای جست‌وجوی وب‌سایت‌ها - دسته‌بندی و مرتب‌سازی اطلا‌عات - استفاده می‌کند، برای جست‌وجوی اطلا‌عات در پی‌سی نیز استفاده می‌کند. اگر می‌خواهید از Google Desktop برای جست‌وجو و مرتب‌سازی اطلا‌عات استفاده کنید، دیگر دلیلی ندارد به ویندوز اجازه دهید این‌کار را انجام دهد. از طرفی، مرتب‌سازی اطلا‌عات خود فرآیندی پیچیده است که می‌تواند باعث کندشدن سرعت ویندوز شود. به همین خاطر، می‌توانید با غیرفعال کردن این سرویس، کمی به افرایش سرعت ویندوز کمک کنید.

برای غیرفعال کردن این سرویس، روی آیکون درایوهای هارددیسک خود در My Computer راست‌کلیک کنید و سپس گزینه Properties را انتخاب نمایید. در پنجره‌ای که باز می‌شود، در زبانه General، تیک مربوط به عبارت this disk for fast file searching Allow Indexing Service To index را بردارید. روی OK کلیک کنید، پنجره دیگری باز خواهد شد، گزینه Apply changes to C: Subfolder and files را انتخاب کنید و سپس مجدداً OK را کلیک کنید. ممکن است چند لحظه‌ای معطل شوید تا کل فرآیند کامل شود. البته ممکن است در طول انجام فرآیند خطایی رخ دهد، که به این صورت روی کلید Ignore all کلیک کنید.

کمی هم از System Restore بگوییم. با وجود تمام خوبی‌های این برنامه حیاتی، می‌توانیم با کم کردن تعداد Restore pointها برای بازگشت به عقب، مقدار زیادی از حافظه هارددیسک را آزاد کرد. برای این‌کار، برنامه System Restore را اجرا کنید. روی System Restore Setting در بخش سمت چپ کلیک نمایید. در پنجره‌ای که باز می‌شود، در تب System Restore می‌توانید فهرست تمام درایوهای پی‌سی خود را ببینید. روی هر کدام کلیک کنید و سپس روی کلید Setting کلیک کنید. بعد از آن در پنجره‌ای که بازی شود، با جابه‌جایی میله کشویی می‌توانید فضای دلخواه خود را تنظیم کنید.

حافظه بیشتر
یکی از بهترین راه‌هایی که به کارگیری آن می‌تواند تأثیر بسیار زیادی در بالا‌ بردن سرعت پی‌سی شما داشته باشد، افزایش حافظه پی‌سی است. البته نصب سخت‌افزارهای دیگر مثل یک هارددیسک پرسرعت یا ارتقای کارت گرافیک نیز می‌تواند در سرعت پی‌سی مؤثر باشد، اما مسلماً به اندازه افزایش حافظه نمی‌توانند تأثیرگذار باشند. توجه داشته باشید براساس نوع  پی‌سی خود باید از حافظه مخصوص به آن استفاده کنید. بنابراین قبل از خرید حافظه حتماً به سایت تولیدکنندگان معتبر رم مثلKingstone سری بزنید؛ چراکه در این وب‌سایت‌ها می‌توانید برنامه‌هایی را پیدا کنید که دریافت و نصب این برنامه در پی‌سی به شما کمک می‌کند نوع حافظه مورد استفاده پی‌سی خود را بشناسید. نصب ماجول‌های رم نیز بسیار آسان است. کافی است کابل‌های اصلی پشت پی‌سی را قطع کنید، از یک کابل ارت نیز استفاده کنید تا حافظه‌ها به خاطر الکتریسته ساکن بدن آسیب نبینند. سپس آن‌ها را درون اسلا‌ت مخصوص خود جا بزنید.

دور ریختن برنامه‌های قدیمی

همه ما تا به حال هیجان کار با یک نرم‌افزار جدید را تجربه کرده‌ایم: هیجانی که فقط چند روز دوام دارد و بعد از آن که برنامه عادی شد، دیگر کاری با آن نداریم. انبار شدن انبوهی از برنامه‌هایی که از آن‌ها استفاده نمی‌شود، می‌تواند در پایین آوردن سرعت ویندوز تأثیر بسیار زیادی داشته باشد، اما حالا‌ هنگام آن رسیده است که پی‌سی خود را از این برنامه‌ها پاک کنید.

به منوی Start بروید و Control Panel را باز کنید، روی آیکون Add or Remove Pragrams کلیک کنید. فهرستی شامل تمام برنامه‌هایی که در پی‌سی نصب کرده‌اید را روبه‌روی خود خواهید دید. ببینید کدام برنامه‌ها دیگر نظر شما را جلب نمی‌کنند و با کدام یک دیگر کاری ندارید، آن‌ها را انتخاب نمایید و remove کنید. بعد از انتخاب هر برنامه روی کلید Change/Remove کلیک کنید.

اما مسئله به همین جا ختم نمی‌شود؛ چراکه داده‌های اضافی هارددیسک در پی‌سی فقط شامل برنامه‌های بی‌استفاده نیست، بلکه داده‌های دیگری نیز در هارددیسک وجود دارند که بخش عمده‌ای از فضای آن را اشغال کرده‌اند.

مجدداً به منوی Start بازگردید، بعد از به All Programs و سپس Accessories و در انتها System Tools را انتخاب کنید، روی آیکون برنامه Disk Cleanup کلیک کنید. در این برنامه فایل‌هایی نظیر temporary که به طور موردی ساخته می‌شوند، پاک می‌شوند. تا فضای مفید هارددیسک افزایش یابد.

برنامه Disk Cleanup فهرستی از فایل‌های قابل حذف را در اختیارتان قرار می‌دهد که می‌توانید به اختیار خود هر کدام را انتخاب نمایید و آن را پاک کنید.

برنامه دیگری که می‌توانید از آن برای بهینه‌سازی وضعیت ذخیره اطلا‌عات در هارددیسک و به دنبال آن افزایش سرعت هارددیسک استفاده کنید، Disk Defragment نام دارد. اگر هارددیسک را به یک کتابخانه تشبیه کنیم، می‌توانیم به خوبی اهمیت برنامه‌ای چون Disk Defragment را به خوبی دریابیم. فرض کنید در کتابخانه مذکور، هر کتاب در بخش مختص به خود و در قفسه مربوط به خود قرار گیرد. حال اگر فردی بخواهد به کتابی دسترسی داشته باشد، می‌تواند به راحتی با توجه تقسیم‌بندی، به سرعت به کتاب موردنظر خود دسترسی پیدا کند. حال اگر فردی بیاید و این کتابخانه را به هم بریزد. مسلماً مدت زمان بیشتری برای پیدا کردن کتاب موردنظر باید صرف شود.

در هارددیسک نیز به همین صورت است. اگر اطلا‌عات در هارددیسک به صورت نامنظم و به‌هم‌ریخته ذخیره شوند، سرعت دستیابی اطلا‌عات در هارددیسک به سرعت کاهش می‌یابد. این‌جاست که برنامه Disk Defragment به کمک کاربر می‌آید و با مرتب‌سازی اطلا‌عات موجود در هارددیسک سرعت دستیابی اطلا‌عات را در آن افزایش می‌دهند.

درست مثل برنامه Disk Cleanup می‌توانید Disk Defragment را در پوشه System Tools در Control Panel پیدا کنید.

برنامه را باز کنید و روی کلید Analyze کلیک کنید. بعد از چند دقیقه (بسته به حجم درایوی که انتخاب کرده‌اید) برنامه از شما می‌پرسد که: می‌خواهید Defrag کنید یا Report را ببینید؟ می‌توانید روی کلید Defragment کلیک کنید و پی‌سی را رها کنید تا عملیات انجام شود.

ایمیل و وب

با استفاده از Disk Defragment فایل‌های روی سیستم خود را مرتب کنید.

اگر از Outlook برای مدیریت ایمیل‌هایتان استفاده می‌کنید، می‌توانید با فشرده‌سازی ایمیل‌ها در آزادسازی فضای هارددیسک تأثیر بگذارید. برای این‌کار در Outlook Express، منوی File را باز کنید، ابتدا روی Folder و بعد از آن روی Compact All Folder، کلیک کنید. برای انجام کاری شبیه این در نرم‌افزار Thunderbird، منوی Tools را باز کنید، سپس به Options بروید و روی کلید Advanced کلیک کنید. در پایین پنجره، عبارت Disk Space را خواهید دید. اگر این عبارت تیک نخورده است، آن را تیک بزنید و برای فعال شدن آن روی OK کلیک کنید.

در مورد وب نیز پیشنهاد می‌کنیم مرورگرهای دیگری چون فایرفاکس و اُپرا را نیز تجربه کنید. حتماً شگفت‌زده خواهید شد؛ چرا که در مجموع سرعت بارگذاری این دو مرورگر از IE  بیشتر است. ضمن این‌که هر دو مرورگر را به صورت رایگان می‌توانید دانلود کنید.


چهارشنبه 14 شهریور‌ماه سال 1386
سرویس‌پک‌های مایکروسافت در راهند

 

مایکروسافت نسخه بتای SP3 ویندوز اکس‌پی و SP1 ویندوز ویستا را منتشر کرد و اعلام نمود که پیش از اتمام سال نسخه رسمی آن‌ها را عرضه می‌کند.


مایکروسافت نسخه بتای SP3 ویندوز اکس‌پی و SP1 ویندوز ویستا را منتشر کرد و اعلام نمود که پیش از اتمام سال نسخه رسمی آن‌ها را عرضه می‌کند. مایکرسافت در حالی اقدام به انتشار SP3 برای ویندوز اکس‌پی و SP1 برای ویندوز ویستا می‌کند که قصد دارد در اوایل سال 2008 پشتیبانی از ویندوز اکس‌پی را متوقف می‌کند و هنوز چند ماهی از انتشار رسمی ویندوز ویستا نمی‌گذرد.

این شرکت علت انتشار این سرویس‌پک‌ها را بالا بردن امنیت و کارایی سیستم‌عامل‌های ویندوز و راضی نگه‌داشتن مشتری‌های تجاری این محصولات عنوان کرده است.

مایکروسافت به تمامی کسانی که از ویندوز ویستا استفاده می‌کنند، توصیه کرده است SP1 ویستا را دریافت و نصب کنند تا بتوانند با امنیت بهتری از این سیستم‌عامل استفاده نمایند.

     

1 2 >>

لینک های مفید

روزانه

نظرسنجی

آمار بازدید کنندگان

تعداد بازدیدکنندگان : 538650


رتبه وب لاگ

 
1 2 >>

کپی برداری از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز می باشد .